Kiepska kondycja niektórych planacji rzepaków ozimych – odszkodowanie, likwidacja czy ratowanie upraw?
Instytut Ochrony Roślin – PIB w Poznaniu informuje, że kondycja niektórych plantacji rzepaków ozimych jest bardzo zła. Wiele roślin jest martwych, a znaczna część roślin wciąż jeszcze zielonych ma bardzo słaby i uszkodzony system korzeniowy. Na wielu polach województwa wielkopolskiego i dolnośląskiego widoczne są całe place martwych roślin lub roślin drobnych i skarłowaciałych. Powodów takiego widoku jest na pewno kilka. Może to być efekt zaniechanych lub wykonanych nieterminowo zabiegów zwalczających jesienią śmietki, a do potęgowania powodowanych przez nie uszkodzeń przyczynia się na pewno niezachowanie odpowiedniej izolacji przestrzennej od zeszłorocznych zasiewów, czy nawet uprawa w monokulturze. Na złą kondycję roślin może także wpłynąć stosowanie złej jakości materiału siewnego oraz inne błędy popełnione w agrotechnice i właściwym nawożeniu roślin.
Żerowanie śmietek w okresie jesiennym od kilku lat jest poważnym problemem w uprawie rzepaków ozimych. Trudności w wyznaczaniu terminu zabiegu chemicznego oraz ograniczony asortyment dostępnych środków ochrony roślin to dwa główne powody takiej sytuacji. Objawy jesiennego żerowania tych szkodników to brązowe przebarwienia i nadgniwanie korzeni, boczne z nich częściowo lub całkowicie zamierają. Charakterystyczne są także chodniki z obumarłą tkanką we wnętrzu szyjki korzeniowej. Na wiosnę rośliny są wyraźnie słabsze, mają zahamowany wzrost i często obumierają. Kolejnym efektem może być pojawianie się wtórych patogenów, takich jak sucha zgnilizna kapustnych czy saprofity odżywiające się martwą materią roślinną. W tym przypadku najważniejsze jest odpowiednio dobrane i terminowe nawożenie.
Istotnym problemem zaobserwowanym na kilku plantacjach jest sucha zgnilizna kapustnych. Na powierzchni szyjek korzeniowych roślin rzepaku widoczne są już pierwsze objawy porażenia przez Plenodomus maculans (dawniej Leptosphaeria maculans) – grzyba wywołującego objawy chorobowe. Na porażonych roślinach widoczne są charakterystyczne brunatne plamy w miejscach po bliznach liści, szyjka korzeniowa na przekroju poprzecznym wykazuje, że grzyb wrasta do komórek łodygi. Warto uwzględnić te informacje dobierając substancje czynne przeznaczone do ograniczania rozwoju ww. grzyba w okresie wiosennym. Wiosenna ochrona rzepaku to działania oparte na przykładowych substancjach czynnych zawartych w tabeli poniżej.
Podejmując decyzje związane z kolejnymi działaniami na plantacjach, należy podejść do konkretnych pól indywidualnie. Należy rozważyć, czy można jeszcze uratować pole poprzez nawożenie, czy też należy zlikwidować plantację (w przypadku pól ubezpieczonych można ubiegać się o odszkodowanie). Wszelkie, tak istotne decyzje, należy podjąć w sposób przemyślany, wziąć pod uwagę wiele czynników bardzo indywidualnych dla konkretnej sytuacji. Zalecamy skonsultować się z ekspertami z tej dziedziny lub skonfrontować swoje problemy z zaleceniami i informacjami publikowanymi przez sprawdzone i wiarygodne portale informacyjne.
Źródło: agrofagi.com.pl
